Inny świat | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Inny świat

„Inny świat” - streszczenie szczegółowe

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Ewa Petniak

Z Leningradu został Grudziński przetransportowany do Wołogdy. Podróżował z pułkownikiem Szołowskim. W trakcie podróży doszło do niemiłego incydentu. Trzech „urków” grało w karty o płaszcz Szkłowskiego. Gdy jeden z nich przegrał zażądał od pułkownika umówionego przedmiotu. Ten musiał oddać nakrycie, w przeciwnym razie zostałby okaleczony (wykłucie palcami oczu). W Wołogdzie mężczyźni rozstali się. Pułkownik życzył Grudzińskiemu powrotu do ojczyzny.

W więzieniu wołogdzińskim pisarz spał w małej celi na gołym klepisku ziemi wśród okolicznych chłopów, „którzy nie odróżniali dnia od nocy, nie pamiętali pory roku i nazwy miesiąca, nie wiedzieli, za co siedzą, jak długo i kiedy wyjdą na wolność”. Następną stacją na więziennym szlaku było już Jercewo pod Archangielskiem - obóz pracy.

Nocne Łowy

Pierwszymi towarzyszami autora w jercewskim obozie zostali inżynier Polenko i teletechnik z Kijowa – Korboński. Przedstawili oni historię powstania obozu. Założyło go w 1936 roku sześciuset więźniów w dziewiczym archangielskim lesie. Temperatura dochodziła do minus czterdziestu stopni Celsjusza, wyżywienie stanowiło trzysta gram czarnego chleba i talerz gorącej zupy na dobę. Mieszkano w szałasach z gałęzi, ale wzniesiono również barak szpitalny, przez co zdarzały się przypadki samookaleczeń, bo dawało to możliwość spędzenia kilku tygodni pod dachem. Znaczna śmiertelność dotyczyła więźniów z Polski, Niemiec. Rosjanie, Finowie i Bałtowie byli bardziej wytrzymali.

W roku 1940 Jercewo było już dużym centrum kargopolskiego ośrodka przemysłu drzewnego z własną bazą żywnościową, z własnym tartakiem, z dwiema bocznicami kolejowymi i z własnym miasteczkiem za zoną dla administracji i straży obozowej.

W 1938 roku powstał barak kobiecy, a „urcy” zaczęli urządzać tzw. „nocne łowy” na nowo przybywające do łagru kobiety. Wprowadzili też własne „sądy kapturowe” z użyciem pił, siekier, toporów przeciwko więźniom politycznym. Opuszczenie obozu było dla nich tak samo przerażające, jak dla niektórych dostanie się do niego, możliwość wyjścia na wolność nie miała dla nich znaczenia, dlatego nie zawsze przestrzegali reguł panujących w obozie, a było to obowiązkiem każdego nowo przybyłego skazańca. Autor z sentymentem wspomina beznogiego popa Dimkę – dyżurnego z baraku, z którym zaprzyjaźnił się i którego traktował jak ojca.


Mieszkańcy zony wyczerpani pracą i niewłaściwymi warunkami egzystencji przypominali cienie w uszankach i ogromnych łapciach, z nogami obwiązanymi sznurkami. Korzystali czasem z przywileju wizyty lekarskiej, ale w kolejce do medyka widać było najczęściej „nacmenów” (azjaci) - ci chorowali z tęsknoty za krajem rodzinnym.

Umierali z tej tęsknoty tak samo jak z głodu, mrozu, monotonnej bieli. Byli to tzw. nieuleczalni symulanci. Podczas wizyty lekarskiej można było uzyskać skierowanie do szpitala, w którym jednak najczęściej brakowało miejsc. W trakcie badania narrator poznał siostrę Tamarę - pielęgniarkę, zaprzyjaźnił się z nią i otrzymał od niej literacki prezent - trzy książki, między innymi „Zapiski z domu umarłych” Dostojewskiego. Obawa przed ciężką pracą przy wyrębie lasu zmusiła bohatera do sprzedaży butów oficerskich, w zamian za co nabył chleb i został przydzielony do brygady, gdzie miał pełnić funkcję tragarza w bazie żywnościowej.

Pewnej nocy autor stał się obserwatorem „nocnych łowów” - kilku „urków” dokonało zbiorowego gwałtu na dziewczynie obozowej Marusi przy aprobacie jej kochanka - Kowala. Z obawy o zemstę z ich strony oraz w trosce o własne życie, Kowal oddawał czasem dziewczynę do „dyspozycji” kolegom, umożliwiając tym samym ataki „dobrowolnego” gwałtu. Rzeczywistość obozowa skutecznie eliminowała możliwość istnienia uczucia między kobietą a mężczyzną, na co dowodem stało się odejście Marusi do innego obozu. Wówczas między „urkami” zapanowała zgoda.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  




Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Szybki test:

„Zabójca Stalina” założył się z przyjacielem, że od pierwszego strzału trafi w:
a) oko Stalina
b) serce Stalina
c) brzuch Stalina
d) potylicę Stalina
Rozwiązanie

„Przystanią życia uczuciowego” był:
a) „dom Swidanij”
b) „lazariet”
c) „Barak chudożestwiennoj samodjejatjelnosti”
d) „Barak pieriesylny”
Rozwiązanie

Fin - Rusto Karinen po ucieczce był na wolności:
a) pięć dni
b) tydzień
c) dwa dni
d) dzień
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Inny świat” - streszczenie szczegółowe
„Inny świat” a biografia autora
Geneza „Innego świata”
„Inny Świat” w kontekście historycznym
Człowiek a normy moralne w powieści „Inny świat”
Mechanizm zbrodni i terroru ukazane w „Innym świecie”
Praca w „Innym świecie”
Obozowa rzeczywistość „Innego świata”
Kompozycja i poetyka „Innego świata”
„Inny świat” - plan wydarzeń
Obozowa topografia „Innego świata”
Narracja „Innego świata”
Struktura „Innego świata”
Odwołania do Dostojewskiego w „Innym świecie”
Terminologia łagrowa w „Innym świecie”
„Inny świat” a dzieła kultury o podobnej tematyce
Bibliografia




Bohaterowie
Bohaterowie „Innego świata”





Tagi:
• streszczenie innego świata • autobiografizm w Innym Świecie • Herling-Grudziński w Innym Świecie • charakterystyka bohaterów w powieści Inney Świat • historia w Innym Świecie • moralność w Innym Świecie • Inny świat - zbrodnia i terror • Inny świat motyw pracy • obraz Jercewa w Innym Świecie • opracowanie Innego Świata • Inny świat Herlinga-Grudzińskiego • Inny świat - utwór o sile i słabości człowieka • łagry w Innym Świecie • Inny świat obraz łagrów • Inny świat dokument sowieckich zbrodni • sposoby upadlania człowieka w Innym świecie • Grudziński Inny świat