Inny świat | inne lektury | kontakt | reklama | studia
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   
Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Inny świat

„Inny świat” - streszczenie szczegółowe

© - artykuł chroniony prawem autorskim autor: Ewa Petniak

Witebsk- Leningrad – Wołogda

„Lato w Witebsku dobiegało końca (...)” - rozpoczyna autor, opisując początki swojego pobytu w radzieckich więzieniach. Pierwszy przystanek to Witebsk: dwustu półnagich mężczyzn w jednej celi. Trzy uderzenia butem w drzwi to sygnał do kolacji. Więźniowie z glinianymi miseczkami podnoszą się z cementowej podłogi w oczekiwaniu na gorącą ciecz imitującą zupę.

Jak wyglądał dzień więźnia w Witebsku? Rozpoczynał się jednorazowym stukaniem kołatki - sygnał pobudki i śniadania. Wjeżdżał wówczas kocioł gorącego odwaru z ziela i kosz z dziennymi racjami chleba. Potem był „czas przegadany” do obiadu - czas wspomnień, relacjonowania snów, opowieści, dyskusji oraz wspólne zbieranie niedopałków papierosów, ale ta ostatnia czynność była zwykle przywilejem inteligencji. Następnie dwa kopniaki w drzwi – zwiastun obiadu (ponownie zupa). Trzy uderzenia - to już kolacja.

Oprócz opisu więziennego dnia Grudziński przywołuje przyczyny swojego aresztowania i osadzenia w więzieniu i łagrze:
„Pierwsza hipoteza oskarżenia opierała się na dwóch dowodach rzeczowych: wysokie buty z cholewami(...) miały świadczyć, że jestem majorem wojsk polskich, a pierwsza część nazwiska w brzmieniu rosyjskim (Gerling) kojarzyła mnie niespodziewanie z pewnym marszałkiem lotnictwa niemieckiego, logiczna konkluzja brzmiała: jestem oficerem polskim na usługach wrogiego wywiadu niemieckiego”.

Ponadto zarzucano autorowi próbę przekroczenia granicy państwowej między Związkiem Sowieckim a Litwą w celu walki z Niemcami, czyli wystąpienie przeciwko paktowi przyjaźni radziecko-niemieckiej. Te domniemane dowody stanowiły podstawę do skazania Grudzińskiego na pięć lat pozbawienia wolności.

Więźniowie, z którymi zetknął się w Witebsku to m.in. chłopcy w wieku 14 - 16 lat - małoletni przestępcy będący plagą więzień sowieckich (niespotykani już w obozach pracy), żyjący z kradzieży towarów ze składów państwowych, znani jako „biezprizorni”.

„Biezprizorni” obok „urków”, czyli pospolitych przestępców stanowili najgroźniejszą półlegalną mafię w Rosji. Uważali więzienie za coś w rodzaju kolonii letnich i do wszelkich prób resocjalizacji i edukacji nie przykładali żadnej wagi, zwyczajnie je ignorując. W tej części powieści narrator wspomina m.in. znajomość z pewnym Żydem - starym szewcem z Witebska, skazanym na pięć lat za tzw. szkodliwość w rzemiośle. Ów Żyd miał syna, będącego kapitanem w lotnictwie. Był z niego bardzo dumny, ponieważ udało mu się go wykształcić. Jego fotografię skrzętnie przechowywał. Znaleziono ją podczas jednej z rewizji i brutalnie odebrano staremu ojcu.


Pobyt w Leningradzie (kolejny etap więziennej podroży) kojarzy się Grudzińskiemu z transportem czarnymi więziennymi karetkami przepełnionymi ludźmi do tzw. „pieriesyłki”. „Pieriesyłka” to miejsce dające złudzenie pozornej wolności. Cele sprawiały wrażenie izb mieszkalnych. Przebywali tu „pełnoprawni” obywatele Związku Sowieckiego o wyrokach nieprzekraczających osiemnastu miesięcy, skazani na kary więzienia za takie przestępstwa jak: drobna kradzież, spóźnienie do pracy, chuligaństwo itp. Zwano ich „bytowikami”. „Urcy” od „bytowików” różnili się tym, że byli to przestępcy pospolici po kilkakrotnej recydywie, zaś więźniów politycznych nazywano „biełoruczkimi”.

Przebywając w celi 37, autor zawarł znajomość ze Szkłowskim - Polakiem z pochodzenia skazanym za to, że: „za mało interesował się wychowaniem politycznym żołnierzy”, z Pawłem Iwanowiczem i z generałem Artamjanem, który prowadził indywidualną głodówkę. Co trzeci dzień otrzymywał paczki z żywnością, po czym proponował wszystkim poczęstunek, „a gdy odpowiadało mu głuche milczenie(...), wrzucał całą zawartość paczki do kibla.”

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14  




Baza studiów
Kim chcesz zostać?

Szybki test:

Jewgienija Fiodorowna zmarła:
a) postrzelona przez strażnika
b) zabita przez zazdrosnego „urka”
c) w czasie porodu
d) z głodu
Rozwiązanie

Ponomarenko zmarł:
a) z powodu odmrożeń
b) na szkorbut
c) na atak serca
d) zabity strzałem z karabinu
Rozwiązanie

W łaźni poznał Grudziński profesora Borysa Lazarowicza, który uczęszczał do jednego gimnazjum z:
a) Wierzyńskim
b) Słonimskim
c) Leśmianem
d) Tuwimem
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Inny świat” - streszczenie szczegółowe
„Inny świat” a biografia autora
Geneza „Innego świata”
„Inny Świat” w kontekście historycznym
Człowiek a normy moralne w powieści „Inny świat”
Mechanizm zbrodni i terroru ukazane w „Innym świecie”
Praca w „Innym świecie”
Obozowa rzeczywistość „Innego świata”
Kompozycja i poetyka „Innego świata”
„Inny świat” - plan wydarzeń
Obozowa topografia „Innego świata”
Narracja „Innego świata”
Struktura „Innego świata”
Odwołania do Dostojewskiego w „Innym świecie”
Terminologia łagrowa w „Innym świecie”
„Inny świat” a dzieła kultury o podobnej tematyce
Bibliografia




Bohaterowie
Bohaterowie „Innego świata”





Tagi:
• streszczenie innego świata • autobiografizm w Innym Świecie • Herling-Grudziński w Innym Świecie • charakterystyka bohaterów w powieści Inney Świat • historia w Innym Świecie • moralność w Innym Świecie • Inny świat - zbrodnia i terror • Inny świat motyw pracy • obraz Jercewa w Innym Świecie • opracowanie Innego Świata • Inny świat Herlinga-Grudzińskiego • Inny świat - utwór o sile i słabości człowieka • łagry w Innym Świecie • Inny świat obraz łagrów • Inny świat dokument sowieckich zbrodni • sposoby upadlania człowieka w Innym świecie • Grudziński Inny świat