Obozowa topografia „Innego świata” ostatnidzwonek.pl
      Inny świat | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Inny świat

Obozowa topografia „Innego świata”

„Barak pieriesylny” - barak tranzytowy, w którym spotykali się więźniowie czekający na kolejny etap, pełnił funkcję integracyjno – informacyjną i był czymś w rodzaju „kawiarni europejskiej”.

„Barak chudożestwiennoj samodjejatjelnosti” – barak przeznaczony do realizacji kulturalno – oświatowych założeń, miał spełniać funkcję zarówno edukacyjną, jak i rozrywkową, odbywały się tu występu teatralne i pokazy filmowe, swym zasięgiem obejmował również bibliotekę, rezydował w nim tzw. „kawecze”, w tym przypadku Kunin i jego przyjaciel Paweł Iljicz.

„Barak techniczny” – zamieszkiwali w nim więźniowie posiadający np. wyższe wykształcenie lub odpowiednie kwalifikacje zawodowe (tzw. inteligencja): „Jego mieszkańcy uważali wszystko to, co się z nimi i obok nich działo za kiepski żart sceniczny, w którym bandyci grają rolę policjantów, a policjanci siedzą pod ścianami w kajdankach na rękach.”

„Dom swidanij” - dom widzeń, miejsce, w którym więźniowie spotykali się ze swoimi krewnymi, czyste, schludne, zadbane, utrzymujące pozory estetyki i dbałości o więźniów.

„Trupiarnia” - miejsce, do którego odsyłano więźniów, czasowo bądź całkowicie niezdolnych do pracy, („słabosiłka” - kategoria więźniów będących jeszcze potencjalnym „materiałem” roboczym, kierowana do lżejszych prac jako „słabkomanda”; „aktirowka” - obejmowała osoby całkowicie już niezdolne do pracy). Teoretycznie miała regenerować siły skazańców, w rzeczywistości była terenem dodatkowych cierpień - męki głodu.

„Lazariet” - obozowy szpital, sterylny i zadbany, by do niego się dostać więźniowie dokonywali samookaleczeń, stanowił namiastkę luksusu, śmierć w nim była marzeniem wielu więźniów.

„Izolator” - miejsce odosobnienia - izolacji, przeniesienie do izolatora było karą za nieodpowiednie zachowanie i próby buntu; zaciemnione pomieszczenie, w środku temperatura była niewiele wyższa niż na zewnątrz.


Biblioteka obozowa – tutaj można było wypożyczać książki, ale wszystkie objęte były cenzurą, najbardziej poczytną pozycją miały być „Woprosy leninizma”. Bibliotekę prowadził Paweł Iljicz, a mieściła się w „baraku chudożestwiennoj samodjejatelnosti”.



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Inny świat” - streszczenie szczegółowe
„Inny świat” a biografia autora
Geneza „Innego świata”
„Inny Świat” w kontekście historycznym
Kompozycja i poetyka „Innego świata”
Obozowa rzeczywistość „Innego świata”
Praca w „Innym świecie”
Mechanizm zbrodni i terroru ukazane w „Innym świecie”
Człowiek a normy moralne w powieści „Inny świat”
„Inny świat” - plan wydarzeń
Struktura „Innego świata”
Narracja „Innego świata”
Obozowa topografia „Innego świata”
Odwołania do Dostojewskiego w „Innym świecie”
„Inny świat” a dzieła kultury o podobnej tematyce
Terminologia łagrowa w „Innym świecie”
Bibliografia




Bohaterowie
Bohaterowie „Innego świata”





Tagi:
• streszczenie innego świata • autobiografizm w Innym Świecie • Herling-Grudziński w Innym Świecie • charakterystyka bohaterów w powieści Inney Świat • historia w Innym Świecie • moralność w Innym Świecie • Inny świat - zbrodnia i terror • Inny świat motyw pracy • obraz Jercewa w Innym Świecie • opracowanie Innego Świata • Inny świat Herlinga-Grudzińskiego • Inny świat - utwór o sile i słabości człowieka • łagry w Innym Świecie • Inny świat obraz łagrów • Inny świat dokument sowieckich zbrodni • sposoby upadlania człowieka w Innym świecie • Grudziński Inny świat